Gewoon een vrouw zijn

Gewoon een vrouw zijn

“Zo, dat ziet er zwaar uit,” zegt een zachte mannenstem terwijl hij naar mijn koffer knikt. Het is vakantie en hij een vent zoals ik ‘m fijn vind, met humor en een staartje.
“Ik ben zo’n pittig ding joh,” antwoord ik terwijl ik de koffer trede voor trede de trap af sjouw, “ik draag dat ding zo naar beneden, hoppa, de auto in.”
Terwijl de woorden uit mijn mond komen (en ik ze het liefst weer terug zou proppen), denk ik alleen maar: pittig? Serieus?

Ik doe dit soort dingen vaker. Als ik met een date boodschappen doe voor het avondeten, heb ik al betaald voordat hij zijn portemonnee kon pakken en ik til de boodschappentas van de band af, voordat hij zijn hand ernaar uit heeft kunnen steken. Ik schroef zelf mijn kapotte wasmachine open om te kijken wat er mis is, terwijl mijn buurman het graag voor me zou doen (en hij zou waarschijnlijk ook daadwerkelijk kunnen zien wat er aan de hand is). In november ben ik verhuisd en vanaf die tijd heb ik geen lamp in de gang. Gewoon, omdat ik het niet kan en ik het niet wil vragen.

“Zo, is het gelukt?” vraagt de zachte mannenstem als ik met het zweet op mijn rug en waarschijnlijk een kleine hernia weer terug kom zonder koffer.
“Ja,” zeg ik chagrijnig. Chagrijnig omdat de woorden van net niet terug te proppen waren en ik eigenlijk had willen zeggen, ‘ja de koffer is best zwaar’, waarop hij zou reageren met ‘zal ik ‘m even voor je tillen?’. Ik zou dan zachtjes knikken en hij zou vervolgens de koffer hoffelijk naar de auto brengen.
“Ik had ‘m best voor je willen dragen,” zegt hij.
“Je had het best kunnen aanbieden.”
“Als je zegt dat je pittig bent, denk ik dat je het zelf kunt.”

Ik kan ook zelf mijn koffer dragen, maar ik wil het stiekem niet. Ik kan wel meer trouwens. Ik kan financieel voor mezelf zorgen, ik durf alleen op vakantie, ik kook zelf, heb zelf mijn huis gewit, ga in mijn eentje naar feestjes waar alleen stelletjes zijn (wat wel de hel is, maar goed) en ik kan m’n problemen zelf oplossen (en anders ga ik betaald met iemand praten zodat ik het toch met mijn eigen geld heb opgelost). Ik ben de koningin van de onafhankelijkheid. En dat is een probleem voor een koningin die ooit een koning wil. Hoe kan ik met iemand samen zijn als ik me niet laat helpen, als ik mijn zachte kant niet durf te tonen, als ik niet gewoon een vrouw kan zijn?

Die vrouwelijke kant is alom aanwezig, al is ze niet zichtbaar aan de oppervlakte. Ik hou van koken en dat iemand mijn eten dan lekker vind. Ik hou van pleisters plakken en kusjes geven op schaafwonden. Ik hou van koffie inschenken en biertjes brengen. Ik hou daar allemaal meer van dan van mijn huis witten en in mijn eentje naar feestjes gaan waar het sterft van de stelletjes. Daarom heb ik als koningin van de onafhankelijkheid iets besloten (want dan gebeurt het ook echt). Ik ga het stoere een klein beetje loslaten. En gewoon een vrouw zijn.

“Zal ik je even helpen?” een stoere mannenstem vraagt vanaf de bank of hij me moet helpen. Hij heeft een biertje (door mij aangegeven) en ik ben aan het koken*. Het is een nieuwe vent, zonder staart maar met baard.
“Nee,” zeg ik. “Ik kook graag.” Een diepe ademhaling. “Ik vind het leuk om voor je te koken.”
“Ik vind het leuk dat jij het leuk vindt om voor me te koken,” zegt hij.
“Maar, weet je,” zeg ik, “er ligt een lamp in de gangkast. Die moet eigenlijk nog even opgehangen worden. Kun jij dat misschien doen?”
“Tuurlijk,” zegt hij. En hij staat op, loopt naar de keuken, kijkt in de pan, geeft me een kus en loopt naar de gang. Het begin is er.

*Ik kookte paella, zoals je ziet op de foto. Sorry dat het eruit ziet als kots, maar paella is niet zo fotogeniek. Gelukkig wel erg lekker.

12 gedachtes over “Gewoon een vrouw zijn

  1. Joh, laat ik nou net honger, dorst en een schaafwond op me knie hebben, alleen met lampen heb ik niks ;-D

  2. Leuk, je hebt me nieuwsgierig gemaakt!!!
    Ga d’r voor meissie ! Baard, staart, kaal, krullen, wat kan het jou schelen, als ie maar LIEF is.

  3. Ik vind t helemaal heerlijk om jouw verhalen te lezen! Keep going!

  4. Mag een knotje ook? 😉 Prachtig verhaal lief, en ik zal binnenkort eens naar die lamp in de gang kijken…

  5. Ik heb een vent, maar hij vind het niet fijn als ik zelf de douche ga silicoon-kitten (omdat ik het nog nooit heb gedaan). Dus doe ik het maar als hij weg is. Mijn punt is: je kunt ook onafhankelijk zijn als iemand er effe niet bij is 😉

  6. Begrijp ik nu goed dat je vanaf nu ook je oliepeil, ruitenvloeistof, lichten en bandendruk zelf gaat nakijken en bijvullen in je auto?

  7. Dankjewel Netty, Harry, Marianne, Helen en Carmen!
    Lotje: Dat is nog eens een tip, daar kan ik wat mee 🙂
    BertjuhB, als je met lampen niks hebt, heb ik geen eten en drinken voor je hoor!
    H.J. Bokkepoot: Lief!
    En Laura: Nee hoor, die taak blijft bij jou. Heerlijk hè.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s