Poespas

Poespas

Zoals verwacht, kan ik geen laminaat leggen. Daarom kwam Johnny Hellevoet langs. Johnny Hellevoet is het Marktplaats pseudoniem van John van 32 die in Hellevoetsluis woont en goedkoop laminaat legt. Hij zou in één dag mijn hele huis van laminaat voorzien. Omdat mijn huis ‘zo scheef als een hoer’ bleek te zijn, was het meer werk dan hij had verwacht. John vroeg om drie uur ’s middags of ik het erg vond dat hij er ‘een mannetje’ bij belde. Hij had vele mannetjes.

Om half vier ontmoette ik zo Adil. Je sprak zijn naam uit als Adi, maar omdat alle Hollanders toch altijd Adil zeggen, mocht ik die L er ook bij doen als ik wilde. Adi van 26 had een trainingsbroek aan en een wit t-shirt. Hij had een lichtbruin petje op met van die Louis Vuitton achtige tekens die ik vaak zie op petten van jongens die buiten op een bankje zitten met een sigaret in de hand.
“Zo John! Dankjewel dat je belde, man,” zegt Adi. “Ik was wel net wakker. Ik heb even niet gedoucht en die hele poespas. Omdat ik snel wilde komen.”
John vertelt Adi dat hij de groene ondervloer moet leggen in de gang en ik loop met hem mee.
“U denkt zeker dat ik Marokkaans ben dame?” vraagt hij wanneer we in de gang staan.
“Ja,” antwoord ik.
“Dat is een belediging weet u dat.”
“Sorry,” zeg ik. “Hoezo eigenlijk?”
“Hoezo?” Adi snijdt met een stanleymes een pak ondervloeren open. “Omdat je Noord Afrikanen nooit kan vertrouwen. Niet alleen Marokkanen, ook Tunesiërs en Algerijnen. U ziet ze ook wel door de straat rijden dame. Heen en weer. Muziek aan, ramen open, leren stuur en dat soort poespas. Mooi he, die auto. Ik zeg u, die is gehuurd. Weet u hoe ik dat weet? Ik huur soms ook zo’n auto.”
“Dat wist ik niet. Maar dat is toch niet erg.”
Hij haalt de groene planken eruit en gaat verder. “En als ze aardig voor je zijn, dingen voor je doen, je helpen en andere poespas, een keer moet je het terugbetalen. Ik ben zo niet. Ze zijn niet te vertrouwen die Noord Afrikanen. Ik kom uit Albanië.”
John roept dat Adi moet doorwerken en Adi start met het leggen van de groene planken. Tot zijn telefoon gaat.

“He leuk dat je belt moppie,” horen we. “Je was vrijgezel toch?”
John en ik lachen. Ik weet niet wat John denkt, maar ik denk Goed zo Adi, altijd even checken. Ik vergeet dat weleens. Het gesprek gaat verder, ik probeer niet te luisteren en kijk hoe scheef mijn vloer is. John zaagt een plank bijna diagonaal door midden.
“He maar schatje, bel me later. Ik moet werken,” zegt Adi.

Even later zet ik zoute sticks in de vensterbank en geef Johnny en Adi limonade. Als je klust, moet je zoute sticks in huis hebben. Die passen goed in plastic bekertjes. “He John, ik heb een probleem,” zegt Adi. “Mijn vrouwtje. Ze vindt dat ik te weinig dingen met haar doe.”
“Doe je te weinig met haar?” vraagt John.
“Ik weet niet,” zegt Adi. “Vroeger deed ik toch veel dingen met haar. In het begin. Maar nu heb ik haar. Dus wat moet je nog doen? Snap je?”
“Ik zou eens beginnen met geen andere vrouwen bellen,” zegt John.
Adi kijkt me aan, alsof hij bijval zoekt.
“Ik ben ook niet voor het bellen van andere vrouwen,” zeg ik dan.
“Mag ik open praten van u dame? Of vindt u dat onbeleefd.”
“Nee, hoor,” zeg ik. “Praat gerust.”
“Kijk, ik kan er niks aan doen dat die vrouwen me willen. Ik zit gewoon op een datingsite met een foto. En ik zeg niks van hobby’s of eigenschappen of van die poespas, maar toch mailen ze me. Wat kan ik doen?”
John eet de zoutkorrels van een zout stickie en ik frons mijn wenkbrauwen.
“Wat denkt u dame?” lacht Adi. “Waarom vallen ze op mij?”
“Mag ik open praten?” vraag ik. We lachen allemaal. Het mag.
“Veel vrouwen vallen op verkeerde mannen. Omdat ze denken dat ze die kunnen temmen. Als hij met mij is, verandert ‘ie wel, denken ze dan. Dat is het. Ze denken dat ze je kunnen temmen en dat jij hen daarna gelukkig maakt.”
“Ik ben een verkeerde man?” lacht Adi. “Kan u mij temmen?”
“Zo kan ‘ie wel weer,” zegt John en hij gooit zijn limonade achterover.

Ik heb te weinig latjes gekocht voor tegen de muur. John zou ook de latjes leggen. Maar als ik geen latjes heb, kan hij ze ook niet leggen. Ik ben te moe om naar de bouwmarkt te gaan, dus ik zet weer nieuwe koffie en pak de gevulde koeken. Als je klust, moet je ook gevulde koeken hebben, dat is gewoon zo. De telefoon van Adi gaat weer.
“He moppie. Ik ben werken schatje. Nee, vanavond ga ik naar mijn vriendin gewoon. Bel je later oké.”
Ik geef Adi zijn koffie aan. Hij is nog steeds bezig met de ondervloer in de gang.
“Dame heeft u eigenlijk een man?”
“Nee.”
“Een vriend?”
“Nee.”
“Een minnaar?”
“Nee.”
Adi neemt een slok van zijn koffie. Hij wil geen gevulde koek.

Om half negen ’s avonds ligt al het laminaat erin. Ik vraag of Adi en John bier willen. John vindt dat onprofessioneel dus die neemt nog koffie. Adi pakt voor hem en mij bier uit de koelkast.
“Zou u mij kunnen temmen?” hij klikt zijn blikje open.
“Je mag wel je zeggen,” antwoord ik.
Met zijn vingers tikt hij op het metaal van het blikje. “Zou je mij kunnen temmen?”
Ik neem een slokje van mijn bier. “Sommige mannen zijn niet te temmen en dan moet je het niet proberen ook.”
“Ik geloof wel dat je mij zou kunnen temmen.” Hij glimlacht. “Zou je jouw nummer geven aan mij?”
Ik zet grote ogen naar hem op. “Nee.”
Hij neemt nog een slok. “Facebook?”
Ik zeg tot mijn eigen verbazing niks.
“Misschien dat ik bij jou geen andere vrouwen meer nodig heb.”
Nu moet ik lachen. “Je bent niet te vertrouwen Adi,” zeg ik.
Adi zet zijn bier neer en kijkt boos. “Hoe bedoel je? Ik werk. Ik verdien mijn geld eerlijk. Ik kom wanneer John me belt. Ik ben te vertrouwen.”
“Dat is zeker waar,” zeg ik. “Maar in de liefde ben je niet te vertrouwen. In de liefde ben je een Noord Afrikaan. Dat is teveel poespas voor mij.”
John lacht.
“Maar ik ben wel heel blij met het laminaat.”

9 gedachtes over “Poespas

  1. leuk! Wat je al niet meemaakt he! Op de werkvloer, ik had er een die ging zitten poepen op de wc en gelijk een half uur bellen en niet doortrekken he! Tussendoor!

  2. Leuk hoor hahaha, ik hoop dat het ook nog netjes ligt, het laminaat! X

  3. Moest wel lachen bij ‘Zo scheef als een hoer’. Ook al weet ik niet precies hoe scheef dat is. En is ‘hij wilT geen gevulde koek’ een quote of jouw Rotterdamse inslag? 😉

  4. Ik ging hier even stuk: ”Goed zo Adi, altijd even checken. Ik vergeet dat weleens.”

    Mooi verhaal weer!

  5. Thanks allen! @Barry: O dear, schrijffoutje erin laten zitten. Heb ‘m meteen aangepast. En ja, een scheve hoer… Ik heb opgezocht waar het vandaan kwam. En tadaa: “Dit komt van het woord hoerentoeter. Het is de bijnaam in Java voor een trechtervorming gerold shagje. Vanwege het scheve van het shagje is de uitdrukking ontstaan.”

  6. Vermaeck!

    Ook voor geprostitueerde bodembedekkers, trouwe honden, witte facturen en keurig gelegd laminaat….

    Levert weliswaar een minder amusante column op; echter des te meer tevreden, platvloerse cliënten.

    Je heb me nummer, skattie…

  7. “Als je klust, moet je zoute sticks in huis hebben. ” JA! Ontzettend waar! Was weer een feestje om te lezen!

  8. “Als je klust, moet je zoute sticks in huis hebben.” HELEMAAL WAAR!

  9. Dit is echt geweldig om te lezen. Jeetje wat leuk geschreven! Maakt heel mijn dag 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s