mama

Oxytocine

  Na de geboorte van Rosie zweefde ik. Ik had een megagoede bevalling gehad, Rosie zelf was groot en gezond, mijn taalnazi was drie weken vrij en een goede vriendin gaf ons het perfecte kraamcadeau: twee tassen vol boodschappen zodat we de eerste week niet eens het huis uit hoefden. Het was goed. Ook wel […]

Meer

Gelukkig zijn

Ze is er. Mijn Rosie*. Ze ligt in mijn armen en toch kan ik het niet geloven. De afgelopen 9 maanden zag ik mijn buik groeien, voelde haar bewegen, voelde ik dat ze de hik had… maar dat zij het al die tijd was, kan ik niet bevatten. Nu ik haar zie, haar kan ruiken, […]

Meer

Lief meisje

Lief meisje, Op het moment dat ik dit schrijf, ben je er nog niet. Je papa is er ook nog niet. Sterker nog, ik weet niet eens of ik je krijg. Ik denk weleens aan je. Aan hoe je haartjes zullen ruiken als ik je voor het eerst vast heb en hoe je dan al […]

Meer

Vies grietje

Aan haar muur hangen tegeltjes met teksten als Van het concert des levens heeft niemand een program, op haar tafel staat een boeketje kunstbloemen, haar lievelingskoekjes; bokkepootjes haalt ze uit een koekjestrommel en ze drinkt koffie uit kopjes waar bloemetjes op staan. Dit zijn de enige gelijkenissen die mijn oma heeft met normale oma’s. “Zullen […]

Meer

Oermoeder

Het ruikt naar net gemaaid gras, mijn hoofd tolt van de witte wijn en m’n konen gloeien van de zon. Met twee vriendinnen lig ik in het hofje bij ons om de hoek, achtentwintig te zijn. Half dronken, niet helemaal. Niet in een druk park, maar dichtbij onze eigen wc. Op zaterdagmiddag, niet meer in […]

Meer