taalnazi

Een kind uit je punani persen (part two)

Onze enorme monsterbaby had van de gynaecoloog een deadline gekregen. Ze moest komen voor de woensdag van week 40 want anders zou de inleidpolitie een proefballonnetje in mijn punani oplaten waarmee de inleiding feestelijk zou beginnen. Op de zaterdagavond voor de deadline hadden mijn taalnazi en ik ruzie. Geen hele erge, het eindigde met een […]

Meer

De twintigwekenecho

Het is tijd voor de twintigwekenecho. Even nog wel aandacht voor het feit dat er een hoop mensen zijn die het heel bizar vinden dat je op zestien weken geen pretecho laat doen. ‘Nee?’, wordt er verbaasd geroepen. ‘Wil je niet weten wat het wordt? Gewoon nu al! Ik kon niet wachten. Jee, dat jij […]

Meer

De roze wolk; m’n reet

  Ja, ik ben dus zwanger! De zon schijnt als de taalnazi en ik naar buiten gaan na de positieve zwangerschapstest. Ik heb een oranje zwierjurk aan en ben aan het schitteren. Hand in hand lopen we langs het water en ik voel me megabijzonder. Fuck man. Een baby! Mensen lopen voorbij, zitten op terrassen en […]

Meer

Een hippie baby

Het is eind mei en de taalnazi en ik zitten in de tuin van een vriend. De vriend is jarig, er is goed vlees van de barbecue, er zijn koude biertjes, en omdat ik bier drink, zijn er ook sigaretten. Het valt mijn taalnazi op dat er wel veel bier en sigaretten door mij genuttigd […]

Meer

Een prachtige kuttijd

Het is de nachtmerrie van elke schrijver. Leeg zijn. Kwijt. Opgedroogd zijn. Ik kon een tijd lang niet meer schrijven, er was niks meer. Maar het is nooit helemaal weg. Ik kliederde stiekem in mijn schriftje en onderging een enorme kuttijd tot ik weer iets op papier kreeg. Dat is er nu. Er is heel […]

Meer

De moed om lief te zijn

Het is een goede dag als ik met mijn taalnazi de trein in stap. Niet eens omdat we samen naar het van Gogh museum zijn geweest of omdat we fantastische pizza hebben gegeten. Het is een goede dag omdat ik mezelf aan het aanleren ben om structureel naar vreemden te glimlachen. En dan niet op […]

Meer